Schaken aan de kust groot succes

Het is altijd spannend als een toernooi moet verhuizen. Je weet immers nooit of er meer of minder mensen op af gaan komen. In de regel geldt het laatste, een dipje voordat de deelnemersaantallen weer wat gaan toenemen. Tel daarbij op dat deze keer ook de wedstrijdleider opgevolgd moest worden, nadat Tom Kau ons helaas was ontvallen, en het wordt een spannende aanloop.

Omdat Zeekantje, de speellocatie van Schaken aan de Kust, op Scheveningen in februari gesloten werd en de contactpersoon niet lang daarna ook overleed, moest er uitgeweken worden naar een andere plek. En wat voor één werd er gevonden, al was het niet meer vlak aan de kust en verhuisde het toernooi een tiental kilometers noordwaarts. Restaurant De Baron in Wassenaar bleek precies wat er gezocht werd en hoewel de aanmeldingen aanvankelijk niet binnenstroomden, kwam de zaak in de laatste weken voor de speeldag op gang. Ja, het blijven schakers. Dat het schaken niet meer precies aan de kust was, maar wel bijna, had duidelijk geen negatief effect op de interesse. Het toernooi mocht zich ook gelukkig prijzen met een flinke opkomst van jeugdspelers, waaronder een paar jongedames, en verder een FIDE-meester en een kandidaat-meester. In totaal deden er 44 spelers mee, een record.

Alles was goed voorbereid, maar er zijn altijd dingen die dan plotseling niet werken. Voor het projecteren van de indeling was er een groot uitrolbaar scherm aanwezig, maar helaas had het ding besloten om een dag eerder door te branden. En zo moest organisator Richard van Dalfsen elke ronde de indeling oplezen. Dat ging lange tijd goed, maar in de laatste ronden begon het sommigen toch een beetje te veel te worden en liepen er telkens twee spelers zoekend rond, terwijl hun respectievelijke tegenstanders al gezellig tegen elkaar aan het spelen waren.

De strijd om de toernooi-overwinning ging naar verwachting tussen de vijf toppers met een rating van 2000 en hoger. In een toevallige samenwerking tussen Rhys Arnold (remise tegen de ratinghoogste) en zijn vader Stefan Tabak kwam de laatste een ronde voor het einde aan de leiding. Toen wachtte hem Gerard Milort, die rustig was begonnen, daarna steeds meer op gang kwam en tenslotte in de laatste ronde toesloeg. Daar is hij wel om bekend in de Haagse regio.

De prijzen waren fraaie trofeeën van plexiglas en alle jeugdspelers mochten, net als bij voorgaande toernooien, een zak snoep naar keuze meenemen, ongeacht hun resultaat. Dat was niet veranderd.

Er wordt gekeken of er dit seizoen een wintereditie van het toernooi te organiseren valt en dat wordt dan de 13e keer! De organisatie is echter niet bijgelovig.

 

WP-Backgrounds by InoPlugs Web Design and Juwelier Schönmann

    Laat zien dat je geen robot bent door de volgende afbeelding te kiezen Auto.